احمقانه ترين اشتباهي كه يك وبلاگ نويس ميتونه انجام بده اينه كه آدرس وبلاگ رو به دوستانش بده و خودش رو از نوشتن مطالب جسورانه محروم كنه.معلوم بودن هويت آدم باعث بوجود امدن نوعي از خود سانسوري ميشه.ناشناس موندن رو به همه دوستان وبلاگ نويس توصيه ميكنم(حكايت رطب خورده است و منع رطب!)

روانشاد"بالش" مينويسد
ات�اقي كه در گذشته, براي آينده اسطوره اي بيش نخواهد بود و در آينده ا�سانه اي بيش شمرده نخواهد شد, در زمان حال, تنها يك داستان معمولي ست. حقيقت, تعري�ي بهتر از اين نمي تواند داشته باشد.در �رق واقعيت و حقيقت تنها طول زمان است كه قضاوت مي كند. زمان روند واقعيت بسيار كوتاهتر از حقيقت است و مقياس اندازه گيري عناصر تشكيل دهنده واقعيت, بسيار دقيق تراز حقيقت مي باشند.غرق بودن در وقايع روزمره, ما را از ديدن حقيقت باز مي دارد. وجود حقيقت انكار ناپذير است. حقيقت اگر چه لمس پذير نيست, وجود دارد و در جريان است. تاريخ تنها د�تري ست كه حقيقت را باز خواهد شناساند.ات�اقاتي كه امروز در روند انقلاب ايران رخ مي دهند, متأس�انه در بسياري موارد, بوسيله بسياري كسان بسيار ساده بينانه قضاوت مي شوند.يك قلعه ي قديمي را در نظر بگيريد. اگر خيلي به اين قلعه نزديك باشيد, جز ديوار هايش چيزي نمي بينيد. نزديكتر حتي كه باشيد, شكا�ها و تركها تنها مناظري خواهند بود كه چشمتان را پر خواهند كرد. حال آنكه اگر كمي از اين قلعه دور شويد و از دور تر به آن نگاه كنيد, تازه به عظمت آن پي خواهيد برد, به زيبايي ساختارش و به استحكام و بنيادش براي يا�تن حقيقت, گاهي بايد چند قدمي از واقعيتهاي روزمره عقب تر بايستيم و از دورتر نگاه كنيم.